125. நெஞ்சொடு கிளத்தல்Thirukkural 125: Soliloquy

நினைத்தொன்று சொல்லாயோ நெஞ்சே எனைத்தொன்றும்
எவ்வநோய் தீர்க்கும் மருந்து

Ninaiththondru Sollaayo Nenje Enaiththondrum
Evvanoi Theerkkum Marundhu

My heart, canst thou not thinking of some med'cine tell, Not any one, to drive away this grief incurable

காதல் அவரிலர் ஆகநீ நோவது
பேதைமை வாழியென் நெஞ்சு

Kaadhal Avarilar Aakanee Novadhu
Pedhaimai Vaazhiyen Nenju

Since he loves not, thy smart / Is folly, fare thee well my heart

இருந்துள்ளி என்பரிதல் நெஞ்சே பரிந்துள்ளல்
பைதல்நோய் செய்தார்கண் இல்

Irundhulli Enparidhal Nenje Parindhullal
Paidhalnoi Seydhaarkan Il

What comes of sitting here in pining thought, O heart? He knows / No pitying thought, the cause of all these wasting woes

கண்ணும் கொளச்சேறி நெஞ்சே இவையென்னைத்
தின்னும் அவர்க்காணல் உற்று

Kannum Kolachcheri Nenje Ivaiyennaith
Thinnum Avarkkaanal Utru

O rid me of these eyes, my heart; for they, Longing to see him, wear my life away

செற்றார் எனக்கை விடல்உண்டோ நெஞ்சேயாம்
உற்றால் உறாஅ தவர்

Setraar Enakkai Vitalunto Nenjeyaam
Utraal Uraaa Thavar

O heart, as a foe, can I abandon utterly / Him who, though I long for him, longs not for me

கலந்துணர்த்தும் காதலர்க் கண்டாற் புலந்துணராய்
பொய்க்காய்வு காய்திஎன் நெஞ்சு

Kalandhunarththum Kaadhalark Kantaar Pulandhunaraai
Poikkaaivu Kaaidhien Nenju

My heart, false is the fire that burns; thou canst not wrath maintain, If thou thy love behold, embracing, soothing all thy pain

காமம் விடுஒன்றோ நாண்விடு நன்னெஞ்சே
யானோ பொறேன்இவ் விரண்டு

Kaamam Vituondro Naanvitu Nannenje
Yaano Poreniv Virantu

Or bid thy love, or bid thy shame depart; For me, I cannot bear them both, my worthy heart

பரிந்தவர் நல்காரென்று ஏங்கிப் பிரிந்தவர்
பின்செல்வாய் பேதைஎன் நெஞ்சு

Parindhavar Nalkaarendru Engip Pirindhavar
Pinselvaai Pedhaien Nenju

Thou art befooled, my heart, thou followest him who flees from thee; And still thou yearning criest: 'He will nor pity show nor love to me.'

உள்ளத்தார் காத லவரால் உள்ளிநீ
யாருழைச் சேறியென் நெஞ்சு

Ullaththaar Kaadha Lavaraal Ullinee
Yaaruzhaich Cheriyen Nenju

My heart! my lover lives within my mind; Roaming, whom dost thou think to find

துன்னாத் துறந்தாரை நெஞ்சத்து உடையேமா
இன்னும் இழத்தும் கவின்

Thunnaath Thurandhaarai Nenjaththu Utaiyemaa
Innum Izhaththum Kavin

If I should keep in mind the man who utterly renounces me, My soul must suffer further loss of dignity