121. நினைந்தவர் புலம்பல்Thirukkural 121: Sad Memories

உள்ளினும் தீராப் பெருமகிழ் செய்தலால்
கள்ளினும் காமம் இனிது

Ullinum Theeraap Perumakizh Seydhalaal
Kallinum Kaamam Inidhu

From thought of her unfailing gladness springs, Sweeter than palm-rice wine the joy love brings

எனைத்தொனறு இனிதேகாண் காமம்தாம் வீழ்வார்
நினைப்ப வருவதொன்று ஏல்

Enaiththonaru Inidhekaan Kaamamdhaam Veezhvaar
Ninaippa Varuvadhondru El

How great is love! Behold its sweetness past belief! / Think on the lover, and the spirit knows no grief

நினைப்பவர் போன்று நினையார்கொல் தும்மல்
சினைப்பது போன்று கெடும்

Ninaippavar Pondru Ninaiyaarkol Thummal
Sinaippadhu Pondru Ketum

A fit of sneezing threatened, but it passed away; He seemed to think of me, but do his fancies stray

யாமும் உளேங்கொல் அவர்நெஞ்சத்து எந்நெஞ்சத்து
ஓஒ உளரே அவர்

Yaamum Ulengol Avarnenjaththu Ennenjaththu
Oo Ulare Avar

Have I a place within his heart! / From mine, alas! he never doth depart

தம்நெஞ்சத்து எம்மைக் கடிகொண்டார் நாணார்கொல்
எம்நெஞ்சத்து ஓவா வரல்

Thamnenjaththu Emmaik Katikontaar Naanaarkol
Emnenjaththu Ovaa Varal

Me from his heart he jealously excludes: / Hath he no shame who ceaseless on my heart intrudes

மற்றியான் என்னுளேன் மன்னோ அவரொடியான்
உற்றநாள் உள்ள உளேன்

Matriyaan Ennulen Manno Avaroti
Yaan Utranaal Ulla Ulen

How live I yet? I live to ponder o'er / The days of bliss with him that are no more

மறப்பின் எவனாவன் மற்கொல் மறப்பறியேன்
உள்ளினும் உள்ளம் சுடும்

Marappin Evanaavan Markol Marappariyen
Ullinum Ullam Sutum

If I remembered not what were I then? And yet, The fiery smart of what my spirit knows not to forget

எனைத்து நினைப்பினும் காயார் அனைத்தன்றோ
காதலர் செய்யும் சிறப்பு

Enaiththu Ninaippinum Kaayaar Anaiththandro
Kaadhalar Seyyum Sirappu

My frequent thought no wrath excites It is not so? / This honour doth my love on me bestow

விளியுமென் இன்னுயிர் வேறல்லம் என்பார்
அளியின்மை ஆற்ற நினைந்து

Viliyumen Innuyir Verallam Enpaar
Aliyinmai Aatra Ninaindhu

Dear life departs, when his ungracious deeds I ponder o'er, Who said erewhile, 'We're one for evermore'

விடாஅது சென்றாரைக் கண்ணினால் காணப்
படாஅதி வாழி மதி

Vitaaadhu Sendraaraik Kanninaal Kaanap
Pataaadhi Vaazhi Madhi

Set not; so may'st thou prosper, moon! that eyes may see / My love who went away, but ever bides with me