112. நலம் புனைந்து உரைத்தல்Thirukkural 112: The Praise of her Beauty

நன்னீரை வாழி அனிச்சமே நின்னினும்
மென்னீரள் யாம்வீழ் பவள்

Nanneerai Vaazhi Anichchame Ninninum
Menneeral Yaamveezh Paval

O flower of the sensitive plant! than thee / More tender's the maiden beloved by me

மலர்காணின் மையாத்தி நெஞ்சே இவள்கண்
பலர்காணும் பூவொக்கும் என்று

Malarkaanin Maiyaaththi Nenje Ivalkan
Palarkaanum Poovokkum Endru

You deemed, as you saw the flowers, her eyes were as flowers, my soul, That many may see; it was surely some folly that over you stole

முறிமேனி முத்தம் முறுவல் வெறிநாற்றம்
வேலுண்கண் வேய்த்தோ ளவட்கு

Murimeni Muththam Muruval Verinaatram
Velunkan Veyththo Lavatku

As tender shoot her frame; teeth, pearls; around her odours blend; Darts are the eyes of her whose shoulders like the bambu bend

காணின் குவளை கவிழ்ந்து நிலன்நோக்கும்
மாணிழை கண்ணொவ்வேம் என்று

Kaanin Kuvalai Kavizhndhu Nilannokkum
Maanizhai Kannovvem Endru

The lotus, seeing her, with head demiss, the ground would eye, And say, 'With eyes of her, rich gems who wears, we cannot vie.'

அனிச்சப்பூக் கால்களையாள் பெய்தாள் நுகப்பிற்கு
நல்ல படாஅ பறை

Anichchappook Kaalkalaiyaal Peydhaal Nukappirku
Nalla Pataaa Parai

The flowers of the sensitive plant as a girdle around her she placed; The stems she forgot to nip off; they 'll weigh down the delicate waist

மதியும் மடந்தை முகனும் அறியா
பதியின் கலங்கிய மீன்

Madhiyum Matandhai Mukanum Ariyaa
Padhiyin Kalangiya Meen

The stars perplexed are rushing wildly from their spheres; For like another moon this maiden's face appears

அறுவாய் நிறைந்த அவிர்மதிக்குப் க்குப் போல
மறுவுண்டோ மாதர் முகத்து

Aruvaai Niraindha Avirmadhikkup Pola
Maruvunto Maadhar Mukaththu

In moon, that waxing waning shines, as sports appear, Are any spots discerned in face of maiden here

மாதர் முகம்போல் ஒளிவிட வல்லையேல்
காதலை வாழி மத஧

Maadhar Mukampol Olivita Vallaiyel
Kaadhalai Vaazhi Madhi

Farewell, O moon! If that thine orb could shine / Bright as her face, thou shouldst be love of mine

மலரன்ன கண்ணாள் முகமொத்தி யாயின்
பலர்காணத் தோன்றல் மதி

Malaranna Kannaal Mukamoththi Yaayin
Palarkaanath Thondral Madhi

If as her face, whose eyes are flowers, thou wouldst have charms for me, Shine for my eyes alone, O moon, shine not for all to see

அனிச்சமும் அன்னத்தின் தூவியும் மாதர்
அடிக்கு நெருஞ்சிப் பழம்

Anichchamum Annaththin Thooviyum Maadhar
Atikku Nerunjip Pazham

The flower of the sensitive plant, and the down on the swan's white breast, As the thorn are harsh, by the delicate feet of this maiden pressed