70. மன்னரைச் சேர்ந்து ஒழுகல்Thirukkural 70: Conduct in the Presence of the King

அகலாது அணுகாது தீக்காய்வார் போல்க
இகல்வேந்தர்ச் சேர்ந்தொழுகு வார்

Akalaadhu Anukaadhu Theekkaaivaar Polka
Ikalvendharch Cherndhozhuku Vaar

Who warm them at the fire draw not too near, nor keep too much aloof; Thus let them act who dwell beneath of warlike kings the palace-roof

மன்னர் விழைப விழையாமை மன்னரால்
மன்னிய ஆக்கந் தரும்

Mannar Vizhaipa Vizhaiyaamai Mannaraal
Manniya Aakkan Tharum

To those who prize not state that kings are wont to prize, The king himself abundant wealth supplies

போற்றின் அரியவை போற்றல் கடுத்தபின்
தேற்றுதல் யார்க்கும் அரிது

Potrin Ariyavai Potral Katuththapin
Thetrudhal Yaarkkum Aridhu

Who would walk warily, let him of greater faults beware; To clear suspicions once aroused is an achievement rare

செவிச்சொல்லும் சேர்ந்த நகையும் அவித்தொழுகல்
ஆன்ற பெரியா ரகத்து

Sevichchollum Serndha Nakaiyum Aviththozhukal
Aandra Periyaa Rakaththu

All whispered words and interchange of smiles repress, In presence of the men who kingly power possess

எப்பொருளும் ஓரார் தொடரார்மற் றப்பொருளை
விட்டக்கால் கேட்க மறை

Epporulum Oraar Thotaraarmar Rapporulai
Vittakkaal Ketka Marai

Seek not, ask not, the secret of the king to hear; But if he lets the matter forth, give ear

குறிப்பறிந்து காலங் கருதி வெறுப்பில
வேண்டுப வேட்பச் சொலல்

Kuripparindhu Kaalang Karudhi Veruppila
Ventupa Vetpach Cholal

Knowing the signs, waiting for fitting time, with courteous care, Things not displeasing, needful things, declare

வேட்பன சொல்லி வினையில எஞ்ஞான்றும்
கேட்பினும் சொல்லா விடல்

Vetpana Solli Vinaiyila Egngnaandrum
Ketpinum Sollaa Vital

Speak pleasant things, but never utter idle word; Not though by monarch's ears with pleasure heard

இளையர் இனமுறையர் என்றிகழார் நின்ற
ஒளியோடு ஒழுகப் படும்

Ilaiyar Inamuraiyar Endrikazhaar Nindra
Oliyotu Ozhukap Patum

Say not, 'He's young, my kinsman,' despising thus your king; But reverence the glory kingly state doth bring

கொளப்பட்டேம் என்றெண்ணிக் கொள்ளாத செய்யார்
துளக்கற்ற காட்சி யவர்

Kolappattem Endrennik Kollaadha Seyyaar
Thulakkatra Kaatchi Yavar

'We've gained his grace, boots nought what graceless acts we do', So deem not sages who the changeless vision view

பழையம் எனக்கருதிப் பண்பல்ல செய்யும்
கெழுதகைமை கேடு தரும்

Pazhaiyam Enakkarudhip Panpalla Seyyum
Kezhudhakaimai Ketu Tharum

Who think 'We're ancient friends' and do unseemly things; To these familiarity sure ruin brings