13. அடக்கம் உடைமைThirukkural 13: The Possession of Self-restraint

அடக்கம் அமரருள் உய்க்கும் அடங்காமை
ஆரிருள் உய்த்து விடும்

Atakkam Amararul Uykkum Atangaamai
Aarirul Uyththu Vitum

Control of self does man conduct to bliss th' immortals share; Indulgence leads to deepest night, and leaves him there

காக்க பொருளா அடக்கத்தை ஆக்கம்
அதனினூஉங் கில்லை உயிர்க்கு

Kaakka Porulaa Atakkaththai Aakkam
Adhaninooung Killai Uyirkku

Guard thou as wealth the power of self-control; Than this no greater gain to living soul

செறிவறிந்து சீர்மை பயக்கும் அறிவறிந்து
ஆற்றின் அடங்கப் பெறின்

Serivarindhu Seermai Payakkum Arivarindhu
Aatrin Atangap Perin

If versed in wisdom's lore by virtue's law you self restrain / Your self-repression known will yield you glory's gain

நிலையின் திரியாது அடங்கியான் தோற்றம்
மலையினும் மாணப் பெரிது

Nilaiyin Thiriyaadhu Atangiyaan Thotram
Malaiyinum Maanap Peridhu

In his station, all unswerving, if man self subdue, Greater he than mountain proudly rising to the view

எல்லார்க்கும் நன்றாம் பணிதல் அவருள்ளும்
செல்வர்க்கே செல்வம் தகைத்து

Ellaarkkum Nandraam Panidhal Avarullum
Selvarkke Selvam Thakaiththu

To all humility is goodly grace; but chief to them / With fortune blessed, -'tis fortune's diadem

ஒருமையுள் ஆமைபோல் ஐந்தடக்கல் ஆற்றின்
எழுமையும் ஏமாப் புடைத்து

Orumaiyul Aamaipol Aindhatakkal Aatrin
Ezhumaiyum Emaap Putaiththu

Like tortoise, who the five restrains / In one, through seven world bliss obtains

யாகாவா ராயினும் நாகாக்க காவாக்கால்
சோகாப்பர் சொல்லிழுக்குப் பட்டு

Yaakaavaa Raayinum Naakaakka Kaavaakkaal
Sokaappar Sollizhukkup Pattu

Whate'er they fail to guard, o'er lips men guard should keep; If not, through fault of tongue, they bitter tears shall weep

ஒன்றானுந் தீச்சொல் பொருட்பயன் உண்டாயின்
நன்றாகா தாகி விடும்

Ondraanun Theechchol Porutpayan Untaayin
Nandraakaa Thaaki Vitum

Though some small gain of good it seem to bring, The evil word is parent still of evil thing

தீயினாற் சுட்டபுண் உள்ளாறும் ஆறாதே
நாவினாற் சுட்ட வடு

Theeyinaar Suttapun Ullaarum Aaraadhe
Naavinaar Sutta Vatu

In flesh by fire inflamed, nature may thoroughly heal the sore; In soul by tongue inflamed, the ulcer healeth never more

கதங்காத்துக் கற்றடங்கல் ஆற்றுவான் செவ்வி
அறம்பார்க்கும் ஆற்றின் நுழைந்து

Kadhangaaththuk Katratangal Aatruvaan Sevvi
Arampaarkkum Aatrin Nuzhaindhu

Who learns restraint, and guards his soul from wrath, Virtue, a timely aid, attends his path